Rola nauczyciela

"Wychowawca musi dać odczuć swą obecność dziecku, które szuka,
a skryć się przed tym, które znalazło."
- Maria Montessori

Nauczyciel wg pedagogiki Montessori nie uczy, ale podąża za dzieckiem. Jego głównym zadaniem jest wspomaganie samodzielnych wysiłków wychowanka. Ważnym zadaniem jest wnikliwa i systematyczna obserwacja podopiecznych i ich działań. Nauczyciel powinien dostrzec, kiedy dziecko potrzebuje wsparcia i pomocy, jak również rozbudzać u niego atmosferę pracy, motywować do samodzielnego i indywidualnego działania.

Nauczyciel w oddziałach Montessori ma szczególną rolę. Jest pomocnikiem, doradcą, sługą dziecka w jego drodze do dorosłości. Obserwuje, podpowiada, ale nie przejmuje aktywności za dziecko, nie narzuca swojej obecności. Pokazuje jak posługiwać się pomocami, jakie mają one przeznaczenie, jak o nie dbać. Pomaga gdy jest o to poproszony. Pomaga, ale nie wyręcza. Daje dziecku możliwość doświadczania. Pokazuje i pozwala spróbować. Czeka na sygnały od dziecka i reaguje na nie. Nie krytykuje, nie poprawia - pokazuje. Nie musi chwalić. Wystarczy, że całym sobą pokazuje, że akceptuje poczynania dziecka.

Nauczyciel wprowadza reguły funkcjonowania grupy. Wspólnie z dziećmi ustala zasady pracy. Później pilnuje by były one przestrzegane. Ważne jest jego zachowanie, to jak się wyraża. Dzieci będą go naśladować. Gdy wychowawca mówi cicho i dzieciom łatwiej się wyciszyć. Nauczyciel ma indywidualny kontakt z każdym dzieckiem. Prowadzi obserwacje każdego dziecka, aby wiedzieć czemu poświęcić więcej uwagi, dążąc do harmonijnego rozwoju dziecka.
Ważnym elementem w pracy nauczyciela Montessori jest cisza, która przejawia się spokojem, dbałością o porządek, uważnością w działaniu, umiejętnością słuchania i taką organizacją pracy, która umożliwia dzieciom przeżycie polaryzacji uwagi - długotrwałej koncentracji nad zadaniem.

Maria Montessori przydzieliła nauczycielowi określone zadania:
- ma obowiązek zachowania materialnego porządku: precyzyjnie pielęgnować otoczenie, tak by było ono zawsze czyste i uporządkowane;
- powinien uczyć korzystać z pomocy dydaktycznych,
- powinien być aktywny, kiedy zaznajamia dziecko z otoczeniem, a pasywny, kiedy to zaznajomienie nastąpiło;
- powinien obserwować wychowanków, aby ich siły nie marnowały się na szukanie pomocy lub proszenie o pomoc;
- musi spieszyć z pomocą tam, gdzie jest potrzebny;
- powinien słuchać i odpowiadać, kiedy jest do tego zapraszany;
- ma respektować pracujące dziecko bez przerywania mu;
- powinien akceptować wychowanka, który popełnił błąd, bez poprawiania go;
- powinien akceptować dziecko wypoczywające lub obserwujące pracę innych bez przymuszania go do działania;
- powinien takiemu dziecku pomóc, proponując mu przedmioty, które ono już raz odrzuciło, sugerując, czego jeszcze nie zrobiło oraz gdzie popełniło błąd;
- dziecku poszukującemu powinien dawać swoją obecność, a temu, które zajęło się konkretną pracą, nie może przeszkadzać;
- powinien ukazywać dziecku, że jego praca jest zakończona, że dobrowolnie wyczerpał swoje siły i milcząco ofiarowuje mu swoją duszę jak duchowy przedmiot.

Logowanie